Το θαύμα των Χριστουγέννων (Χριστουγεννιάτικο διήγημα)

Ο μπάρμπα Γιώργης ξύπνησε νωρίς νωρίς όπως κάθε μέρα άλλωστε. Σήμερα όμως ήταν μια άλλη μέρα, διαφορετική. Κατάλευκη και παγωμένη. Τα πάντα τριγύρω ντυμένα στα λευκά, σαν να φόρεσε η φύση τα καλά της ρούχα για να υποδεχθεί τα Χριστούγεννα. Το τζάκι έκαιγε όλη νύχτα και τώρα το πρωί άρχισε να χαμηλώνει η φωτιά. Ο ήλιος δεν είχε σκοπό να βγει οπότε ο μπάρμπα Γιώργης έριξε κι άλλα ξύλα στη φωτιά. Η κυρά Γιώργαινα είχε σηκωθεί πολύ νωρίτερα και καταπιάστηκε να φτιάσει το Χριστόψωμο, μιας και αύριο Χριστούγεννα θα το έκοβαν στο τραπέζι μαζί με τα άλλα καλούδια που θα ετοίμαζε. Τα κάλαντα ακόμη δεν είχαν ακουστεί μιας και όλο το χωριό ήταν ντυμένο στο χιόνι. Η αγωνία κυριαρχούσε στα παιδικά προσωπάκια και τα δάχτυλά τους κρατούσαν σφιχτά τα τρίγωνα για τα κάλαντα. Όλοι ήλπιζαν σε ένα θαύμα, ένα Χριστουγεννιάτικο θαύμα. Μα τι θα γίνει, δεν θα ακουστούν φέτος κάλαντα, στην εκκλησιά πως θα πάμε; βοήθα Παναγιά μου! και το θαύμα δεν άργησε να γίνει. Ένας μεγάλος λαμπερός ήλιος ξεπρόβαλε και με το ζεστό χαμόγελό του άρχισε να λειώνει το χιόνι.

Τα παιδιά έτρεξαν στους δρόμους και τα κάλαντα ακούστηκαν από άκρη σε άκρη σε όλο το χωριό.

Καλά Χριστούγεννα!